ក្នុងពុទ្ធសាសនា
ប្រយោជន៍ ៤ យ៉ាងដែលនាំមកនូវសេចក្តីសុខទាំងក្នុងបច្ចុប្បន្ន
(ទិដ្ឋធម្មិកត្ថសយនធម៌) និងបរលោក (សម្បរាយិកត្ថសយនធម៌) រួមមាន៖
១. ឧដ្ឋានសម្បទា (ព្យាយាមប្រឹងប្រែង)៖ ភាពរហ័សរហួន មិនខ្ជិលច្រអូសក្នុងការធ្វើការងារ និងស្វែងរកទ្រព្យដោយសុចរិត។
២. អារក្ខសម្បទា (រក្សាទ្រព្យ)៖ ការការពារទ្រព្យសម្បត្តិដែលរកបានមកដោយកម្លាំងញើសឈាម មិនឱ្យវិនាសដោយសារអបាយមុខ។
៣. កល្យាណមិត្តតា (សេពមិត្តល្អ)៖ ការរាប់អានមិត្តភក្តិ ឬកល្យាណមិត្តដែលនាំទៅរកផ្លូវត្រូវ និងការអភិវឌ្ឍខ្លួន។
៤. សមជីវិតា (ចិញ្ចឹមជីវិតស្មើ)៖ ការរស់នៅដោយសមធម៌ មិនចំណាយខ្ជះខ្ជាយជាងចំណូល ហើយក៏មិនស្វិតស្វាញពេក រក្សាតុល្យភាពក្នុងជីវិត។
១. ឧដ្ឋានសម្បទា (ព្យាយាមប្រឹងប្រែង)៖ ភាពរហ័សរហួន មិនខ្ជិលច្រអូសក្នុងការធ្វើការងារ និងស្វែងរកទ្រព្យដោយសុចរិត។
២. អារក្ខសម្បទា (រក្សាទ្រព្យ)៖ ការការពារទ្រព្យសម្បត្តិដែលរកបានមកដោយកម្លាំងញើសឈាម មិនឱ្យវិនាសដោយសារអបាយមុខ។
៣. កល្យាណមិត្តតា (សេពមិត្តល្អ)៖ ការរាប់អានមិត្តភក្តិ ឬកល្យាណមិត្តដែលនាំទៅរកផ្លូវត្រូវ និងការអភិវឌ្ឍខ្លួន។
៤. សមជីវិតា (ចិញ្ចឹមជីវិតស្មើ)៖ ការរស់នៅដោយសមធម៌ មិនចំណាយខ្ជះខ្ជាយជាងចំណូល ហើយក៏មិនស្វិតស្វាញពេក រក្សាតុល្យភាពក្នុងជីវិត។
